"Pieniądze można zarobić. Można je stracić i znów odzyskać. Ale czasu, który już minął, nie odzyskasz nigdy…
Czas to najcenniejsza waluta naszego życia. Nie wiemy, ile go jeszcze mamy, dlatego tak bardzo boli, kiedy marnujemy go na ludzi, którzy nie potrafią docenić naszej obecności, na niepotrzebne kłótnie, żale i odkładanie szczęścia na później.
Nie czekaj na lepszy moment, żeby powiedzieć komuś, że jest dla Ciebie ważny. Nie odkładaj marzeń na jutro. Nie poświęcaj swojego spokoju tym, którzy odbierają Ci radość.
Przytul tych, których kochasz. Śmiej się, póki masz powód. Żyj tak, żebyś pewnego dnia nie musiała żałować, że zabrakło Ci odwagi, by być szczęśliwą.
Bo pieniądze można odzyskać… ale straconego czasu nie kupisz za żadne pieniądze świata.
Dbaj o siebie. Dbaj o swoich ludzi. I pamiętaj, że Twoje życie dzieje się właśnie teraz. "
(Skopiowane).

Zaszczute kobiety znowu wyjdą na ulice. Powydzierać ryje i poprotestować sobie. Chodzi o prawa kobiet, a więc będą walczyć o prawo do gotowania. Żeby nie usuwać ciąży na czczo. Na co Tusk je skazał. To będą te same kobiety dyżurne, które protestowały 10 lat temu. Odrobinę się zatem aktywistki zradykalizowały. I posunęły. Trzeba zachować ostrożność, bo mogą opluć protezą…

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

"Naród wybrany?"

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

Nie zaproponowano żadnych alternatywnych terminów dla mszy świętej w ramach Summorum Pontificum, a wcześniej udzielone zezwolenie zostało cofnięte.
Edward Pentin donosi na stronie X.com, że organizatorom corocznej pielgrzymki „Summorum Pontificum” nie zaproponowano alternatywnego terminu na odprawienie Mszy św. w Bazylice św. Piotra. Dodał, że w piśmie Watykanu z 7 sierpnia stwierdzono jedynie, iż bazylika jest niedostępna, nie wspominając o żadnych kolidujących wydarzeniach.
W ostatnich dniach pojawiły się argumenty, że obchody rocznicy franciszkanów w Bazylice św. Piotra były planowane od lat.
@Michael Haynes napisał, że konkretne wydarzenie przy Ołtarzu Stolicy zostało ogłoszone dopiero we wrześniu, po tym jak w sierpniu odrzucono wniosek pielgrzymów o odprawienie Mszy św.
Jeśli chodzi o zakazaną procesję, jako pretekst podano standardowe ograniczenia związane z bezpieczeństwem. Haynes informuje jednak, że zezwolenie na procesję na terenie Watykanu zostało udzielone już w kwietniu, …

"Naród wybrany?"

Bóg mnie porwał ze środka życia | dr Helena Pyz | Misje bez lukru (Odc. 1)

Pieniądze można odzyskać. A czas ? Pieniądze można stracić i ponownie zarobić. Ale straconego czasu już nie odzyskamy. Spędzajmy czas z bliskimi, realizujmy marzenia i róbmy to, co daje nam radość. Bo życie nie czeka!

Post Medalik św. Benedykta........................................ Daję Ci moją wolę...- Święta Maria od Jezusa Ukrzyżowanego
Panie, Ty mi ją dałeś,
a ja Ci ją zwracam...
Daję Ci moją wolę nieodwołalnie.
Zapisz to w Swoim Sercu,
w księdze życia,
i niech nie zostanie stamtąd nigdy wymazane.
Już nigdy nie zwracaj mi mojej woli, ona już do mnie nie należy.
Jeśli zobaczysz,
że mam to nieszczęście chcieć ja odebrać,
zabierz mi życie w tej samej chwili.
Pragnę Twojej woli we wszystkim,
we wszelkiego rodzaju cierpieniach, doświadczeniach, prześladowaniach i utrapieniach.
Sprzeciwiam się wszelkim innym pragnieniom,
chcę tylko Twojej woli,
w życiu, w śmierci i na całą wieczność.

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

Przywódcy religijni modlą się za Trumpa w Gabinecie Owalnym

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

Krytyka „Kościoła Emocji” – Kiedy pastor staje się Bogiem
Ta kobieta ma absolutną rację i – precyzyjnie patrząc – wyprzedziła współczesną socjologię religii o lata świetlne. Zauważyła proces, który można nazwać „królewskim syndromem sukcesji” w nowoczesnym protestantyzmie.
Jak postępuje ten proces? To mechanizm psychologiczny, który dzieje się po cichu, przez wiele dni, miesięcy i lat:
Etap procesu Co się dzieje w zborze / kościele? Efekt końcowy
1. Zachwyt liderem Ludzie przychodzą do kościoła, bo pastor świetnie mówi, ma charyzmę i buduje poczucie bezpieczeństwa. Kościół zaczyna kojarzyć się wyłącznie z jedną twarzą.
2. „Czyszczenie” i idealizacja Wierni zaczynają „czyścić” wizerunek swojego pastora z jakichkolwiek ludzkich wad. Stawiają go na piedestale. Pastor przestaje być przewodnikiem, a staje się „królem” i nieomylną wyrocznią.
3. Powolna metamorfoza wiernych Ludzie przesiąkają stylem bycia pastora. Mówią jak on, myślą jak on, kopiują jego gesty. Powoli sami stają się małymi …

Marcin Meller także nie kryje się ze swoim ateizmem. Jak podaje serwis natemat.pl, w 2012 r. dziennikarz przyznał, że "jako bezbożnik obchodzący święta, biorący je z dobrodziejstwem inwentarza jako piękną tradycję, jest najlepszym dowodem skuteczności kościelnej opresji, katolickiego terroru".

Marcin Meller także nie kryje się ze swoim ateizmem. Jak podaje serwis natemat.pl, w 2012 r. dziennikarz przyznał, że "jako bezbożnik obchodzący święta, biorący je z dobrodziejstwem inwentarza jako piękną tradycję, jest najlepszym dowodem skuteczności kościelnej opresji, katolickiego terroru".

Marcin Meller także nie kryje się ze swoim ateizmem. Jak podaje serwis natemat.pl, w 2012 r. dziennikarz przyznał, że "jako bezbożnik obchodzący święta, biorący je z dobrodziejstwem inwentarza jako piękną tradycję, jest najlepszym dowodem skuteczności kościelnej opresji, katolickiego terroru".

Marcin Meller także nie kryje się ze swoim ateizmem. Jak podaje serwis natemat.pl, w 2012 r. dziennikarz przyznał, że "jako bezbożnik obchodzący święta, biorący je z dobrodziejstwem inwentarza jako piękną tradycję, jest najlepszym dowodem skuteczności kościelnej opresji, katolickiego terroru".

Marcin Meller także nie kryje się ze swoim ateizmem. Jak podaje serwis natemat.pl, w 2012 r. dziennikarz przyznał, że "jako bezbożnik obchodzący święta, biorący je z dobrodziejstwem inwentarza jako piękną tradycję, jest najlepszym dowodem skuteczności kościelnej opresji, katolickiego terroru".